NSK Teams 2017

 Zaterdag 9 september stond weer het leukste NSK van het jaar op het programma, namelijk het NSK Teams. Dit jaar had Tartlétos zelf de eer om deze wedstrijd te organiseren en het vond dan ook plaats op de mooie blauwe baan in Wageningen. Vooraf aan de wedstrijd was al duidelijk dat een podiumplek wel erg amibitieus zou zijn voor zowel het mannen als het vrouwen team, dus we zouden met zn allen gewoon ons best doen en er een gezellige dag van maken. Aan het begin van de wedstijd leek het nog even alsof die gezelligheid letterlijk in het water zou vallen door de regen die maar bleef vallen. De eerste atleten moesten extra hard strijden om nog een redelijke prestatie neer te kunen zetten in deze omstandigheden. Dit lukte gelukkig aardig goed bij de eerste atleten van Tartlétos. Mirit Hoek was de held van de dag door zich op te offeren om de 100m horden te lopen bij het vrouwen team en sleepte een mooi punt binnen door vlekkeloos over de hordes te gaan, wat ze al heel wat jaren niet meer had gedaan. Bij de mannen liep meerkamper Jelger Elings de horden en zette op de inmiddels kletsnatte baan, een prima tijd van 17.54sec neer. Terwijl de startschoten voor het hordenlopen klonken, waren kogelstoten en hoogspringen voor de mannen en discuswerpen en verspringen voor de vrouwen bezig. Bij het kogelstoten wist Martijn van der Vis tweede te worden met een afstand van 10.95m. Jelger kon vanaf zijn horden finish meteen door naar het hoogpsringen. Met die race nog in zijn benen kwam hij helaas niet hoger dan 1.70m. Bij het discuswerpen mochten Janine de Wit en Celine Huiskamp in actie komen voor Tartlétos. Janine eindigde netjes in de middenmoot met een afstand van 25.52m en Celine behaalde met 18.15m net haar streven van 20m niet. Van het werpen gaan we door naar het verspringen, waar elke atleet met zand aan elke lichaamsdeel geplakt de bak uit kwam. Bij dit onderdeel sprong Joana Vitorino naar een vijfde plek met 4.78m, in de verre van ideale omstandigheden voor technische atleten.

Bij het vorderen van de eerste onderdelen, ging het na iedereens verbazing steeds minder regenen en kwam zelfs de zon voorzichtig te voorschijn. De vrouwen die aan de mijl mochten beginnen, hadden geluk en mochten in de verbeterde omstandigheden lopen. Elke Molenaar liet zien dat, naast de 800m die ze vaak doet, ook sterk is op dubbele afstand en snelde in een tijd van 5:18,10 naar een derde plaats. Bij de mannen was de mijl bezet door drie tartleten, namelijk Maarten van Doornik, Arjen Venema en Michael O’Conner die zijn debuut maakte in Nederland. Ze liepen respectievelijk 4:44,464:58,74 en 5:06,33​. Terwijl er de nodige rondes op de baan werden afgelegd door bovengenoemde atleten, was Martijn van der Vis weer toe aan zijn volgende onderdeel: Speerwerpen. Hierbij had hij gezelschap van Wouter Lokhorst, die voor het eerst een atletiekwedstrijd meedeed. Martijn kwam helaas niet over de 40m, het bleef bij een afstand van 39.08m. Wouter kon erg trots zijn op zichzelf. Hij bereikte met 22.30m ruim zijn doel om over de 20m te werpen. 

Om 13.40 uur mochten de vrouwen beginnen met de 400 meter. Judith de Heer kwam bij dit onderdeel in actie voor Tartlétos. Ze had het zwaar tijdens de race maar wist toch nog een mooie tijd van 62,31sec neer te zetten en behaalde daarmee de vierde plek. Bij de mannen ging niet- tartleet Pieter Mijnhout van start, zoals altijd bij een 400m was het aan het eind niet makkelijk meer en Pieter finishte in 53,88.
Inmiddels was de lucht flink opgeklaard en was het zowaar warm geworden. Dit tot groot genoegen van de mannen verspringers en vrouwen hoogspringsters. Helaas zorgt mooi weer niet automatisch voor topprestaties. Jelger zat niet helemaal lekker in de wedstrijd en zette een redelijke 6.14m neer. Joana had net een beetje pech bij haar pogingen op 1.55 en bleef daardoor steken op een uiteindelijke hoogte van 1.50m. Bij het speerwerpen voor de vrouwen ging het, mede door het opgeklaarde weer, goed. Janine de Wit wist een afstand van 33.94m neer te zetten, waarmee ze de derde plaats behaalde en Marloes Abbink, net een week meegetraind bij Tartlétos, kwam tot een goede 28.01m. Terwijl de mensen op de technische onderdelen hun best deden om zo ver of hoog mogelijk te springen of zo ver mogelijke te werpen, begon het meest spectaculaire onderdeel van de dag: de 2000m steeple chase. In middels waren veel toeschouwers vanuit de kantine naar buiten gekomen en hadden zich rond de waterbak verzameld. Iedereen passeerde dit obstakel redelijk goed en er was niet het dusdanige spectakel waar iedereen stiekem op gehoopt had. De atleten van Tartlétos deden het goed. Joanne Siccama bouwde haar race van achteruit op, om aan het einde nog de nodige tegenstanders in te halen en finiste als 7e in een tijd van 8:45,79min. Waar Joanne rustig begon, nam Koen Jansen vanaf het begin de kop en liet die positie de hele race niet van zich afpakken. Hij haalde voor Tartlétos het maximaal aantal punten binnen met een tijd van 6:36,56min. Na de steeple stonden nog de 100m, discus voor de mannen, kogel voor de vrouwen en de 3000m op het programma voor de afsluitende estafettes.  Op de sprint kwamen Laurelynn Cornfield en Joana Vitorino uit voor de vrouwen. Beide dames liepen een prima race en finishten in respectievelijk 14.43 en 12.96sec. Bij de mannen mocht Jelle ten Harkel eindelijk in actie komen en hij behaalde prima 5e plek in een nieuw pr van 11.81sec. Bij het discuswerpen mocht Gijs in actie komen. Hij was in de late middag inmiddels een beetje opgeknapt van zijn heftige avond voor de wedstijd. Hij wierp 21.73 meter en kon daarna nog maar even bijkomen van het gedraai in de ring tot de estafettes. Bij het kogelstoten mochten Janine en Marloes weer laten zien wat ze in huis hadden. Bij beide dames ging het weer goed. Janine stootte de kogel tot een afstand van 8.81 meter en Marloes haalde de punten binnen met een stoot van 9.16m. Vlak voor de 3000m had de prettige zomerzon weer plaats gemaakt voor een grote wolk die helemaal uitregende tijdens de 3000m voor de vrouwen. Deze vrouwen lieten zich niet kennen door een beetje regen en streden 7,5 rondje tegen elkaar en tegen de klok. Voor Tartlétos liepen Linsey Faken, Luca Reniers en Maud ter Bogt. Alle drie de meiden hebben een prima tijd neergezet, respectievelijk 11.00,44, waar Lindsey een tweede plek en de nodige punten mee binnen sleepte, 11.31,02 en 11.36,51. De mannen hadden het beter bekeken. Vlak voordat het startschot voor hun klonk, stopte de regen bijna helemaal. Vier mannen van Tartlétos gingen hier van start. Lars van Galen, Roel Kox, Julien van Dijk en Jesse Murray die afgelopen week pas had kennis gemaakt met Tartlétos. Roel en Jesse waren erg aan elkaar gewaagd. Roel finishte in 9.47,58 en Jesse moest uiteindelijk toch wat secondes op hem toegeven en kwam in 9.55,76 over de streep. Lars liep 10.22,70 en Julien eindigde in 11.16,52. Na de finish van alle mannen, kwamen de atleten voor de estafettes langzaam vanuit binnen de baan op druppelen. De laatste wissels werden nog een keer geoefend en iedereen maakte zich klaar op zijn eigen wisselpunt. De 4x100m opstellingen van Tartlétos waren interessant te noemen. Bij een klein gebrek aan sprinters, was er voor zowel het mannen als het vrouwen team een MiLa loper gerondseld. Elke en Koen mochten laten zien dat ze net zo veel power hadden op de sprint als dat ze uithoudingsvermogen hebben voor de langere stukken. Als eerst klonk het startschot voor de 4x100m van de vrouwen. Joana, Elke, Judith en Laurelynn wisselden stuk voor stuk goed op elkaar en zetten een tijd neer van 54.09. Nu was de beurt aan de mannen: Jelle, Koen, Gijs en Martijn, om het stokje naar de finish te brengen. Dit lukte ze in een tijd van 46.09sec en behaalde hiermee de derde plek. Veel van de 4x100m lopers moesten vlak na de eerste estafette nog een keer knallen op de Zweedse estafette. Ook hier bereikte het stokje bij beide teams na 400, 300, 200 en 100m zonder problemen de finish. Merle Schots, die de hele dag al druk bezig was als startcommissaris, NSK teams commissielid Anouk Eijkelboom, Judith en Laurelynn, zette een prima tijd neer van 2.54,26. Arjen, Pieter, Gijs en Jelle zetten in een sterk veld een tijd neer van 2.09,55. Dat was het dan, iedereen had hard gewerkt, maar de concurrentie was groot, te groot dit jaar voor Tartlétos. De eindstand, daar maakten we ons niet druk om. Het was nu tijd voor ontspanning met een borrel en een afsluitend ludiek onderdeel waar nog een paar fanatiekelingen aan mee deden. Om de dag nog extra goed af te sluiten, bleef een groot deel van de Tartleten nog lekker mee eten en natuurlijk feesten, iets wat velen ook uitstekend goed kunnen.